گفتمان روابط عمومی، توسعه بخش است
گفتمان روابط عمومی، توسعه بخش است
ارتباطات از ارکان اصلی توسعه است و روابط عمومی یکی از گفتمان های کلیدی آن.
گفتمان روابط عمومی به این معناست که روابط عمومی به معنای عام همیشه یک ضرورت اجتماعی و به معنای خاص یک راهبرد سازمانی برای همزیستی توسعه بخش است.
اما آنچه خیلی مشهود است اینکه گفتمان روابط عمومی در هر دو سطح عام و خاص و موقعیت متاسفانه از مرزهای جغرافیایی خود منحرف شده است و کارکردهای اصیل خود را از دست داده است. یعنی نظام ارزشها، اصول و معانی روابط عمومی به درستی درک نشده و به کار نرفته است. لذا بایستی تحلیل انتقادی گفتمان روابط عمومی بطور جدی مورد توجه و تاکید کارگزاران و صاحب نظران عرصه روابط عمومی و ارتباطات قرار گیرد. یعنی تحلیل گذشته به عنوان رد پای آینده بایستی با احترام و با انتقاد همراه باشد.

حال چه باید کرد (حداقل پنج اقدام کلیدی):
- مردمداری بایستی به عنوان فلسفه و معنای ناب روابط عمومی مورد تاکید قرار گیرد. هم از سوی حاکمیت و هم از سوی سازمانها. در واقع بحث ما در اینجا حکمرانی مردم است.
- مردم بایستی مرکز توسعه کیفیت سازمانی قرار گیرد. یعنی کیفیت از نگاه مردم و نخبگان مردمی تعریف می شود نه آنچه مد نظر یک روابط عمومی یا یک سازمان یا یک حکمران به عنوان کیفیت مطرح می شود.
- اصول اخلاقی صداقت و شفافیت اساس کار روابط عمومی قرار گیرد. زیرا بدون صداقت و شفافیت اعتماد سست و بی پایه می شود و بالطبع آن سرمایه اجتماعی سازمان کاهش می یابد.
فرایندهای ارتباطی سازمانها با مردم و مشتریان بایستی کم هزینه، تسهیل و کوتاه شود. راحل های ساده و سادگی به چابکی فردی و سازمانی منجر می شود. اما اکثر مدیران و سازمانها راه حل های ساده را جدی نمی گیرند. برای همین برخی افراد و سازمانهای سودجو و بی اخلاق با پیچیده کردن شرایط، مردم را درگیر فساد بی پایان و ضرر و زیان بیشمار می کنند. باید اصرار کرد که چیزهایی که نیازی به آنها نیست بایستی حذف شود تا ساده تر شود و هزینه ها کمتر و آورده ها بیشتر. هر فرایند اضافی یعنی دسترسی سخت تر و پرهزینه تر به محصول یا خدمت. مثل وجود آدمهای اضافی و ناکارآمد که منجر به امضاهای اضافی و از دست دادن اعتماد عمومی و اعتبار سازمانی بیشتر است.
- ماموریت روابط عمومی بر تصمیم سازی استوار شود یعنی روابط عمومی در چرخه تحقیق و تحلیل و تصمیم نقش آفرین برتر باشد.
